Rosa Groen
docent, onderzoeker, journalist
Recente Tweets
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Vlieland

Waarom je als ouder anders aankijkt tegen je eigen ouders en waarom dat goed is

We zitten op Vlieland. Het regent, maar de afgelopen twee dagen was het prachtig weer. En als het hier regent, is het ook snel weer voorbij, net als in Ierland; Four seasons in one day. We zijn weg met z’n vieren, een nieuwe gezinssamenstelling sinds onze dochter Pom drieënhalve week geleden is geboren (!). We wilden er even uit, na drie weken thuis. En het bevalt. 

We waaien uit op het strand, lezen, wandelen, fietsen over het eiland. Baby Pom slaapt 22 uur per dag en peuter Japi is blij met onze (bijna) exclusieve aandacht. Het is wennen, zo’n heel gezin. Gelukkig hebben we daar de tijd voor. Na een paar maanden weten we vast niet anders meer. 

We fietsen over Vlieland, mijn benen zijn zwaar van de rustweken en het chronisch slaaptekort. Op het eiland zie ik mezelf als vierjarige tot mijn puberjaren rondfietsen, rennen, kamperen en later paardrijden. Nooit dacht ik toen aan mijn ouders, de moeite die ze moeten hebben gehad met twee jengelende kleine kinderen, hun zorgen als we over het eiland rondfladderden, hoeveel rekening er met ons gehouden werd door ieder jaar naar dat meestal natte, kindvriendelijke Waddeneiland te gaan. En nu zitten wij hier, ook met twee kleintjes. Weliswaar niet op de camping (gelukkig) en met twee wel heel kleine kinderen. 

Vlieland is veranderd sinds ik hier tot ongeveer 1995 vaste bezoeker was. Het is drukker geworden, populairder, iets minder autoluw. En toch is alles hetzelfde. Het strand, de duinen, de Dorpsstraat, de vuurtoren en de huurfietsen. De natuur, de frisse lucht, de IJslandse paarden en het Wad. Zo lopen continuïteit en losse herinneringen door elkaar heen. Continuïteit omdat wij hier nu ook met ons vierkoppig gezin op het eiland zijn; discontinuïteit omdat alles anders is en wij andere ouders zijn met twee andere kinderen. 

Het is goed dat kinderen zorgeloos kunnen rondfladderen zonder na te denken over hun ouders’ energie en aandacht. Anders zouden ze zich een stuk minder zorgeloos rond bewegen en zich al veel te jong schatplichtig voelen aan hun ouders. Dat is iets waar ik me pas later, als ouder, van bewust ben geworden. Hoeveel moeite het kost om kinderen op te voeden en hoeveel tijd erin gaat zitten. Hoe dankbaar je je ouders moet zijn om alles wat ze in die eerste jaren (en daarna) hebben gedaan. Zie ook dit filmpje dat het internet rondging op moederdag. 

’s Avonds rijden we met een oude brandweerwagen van vriend Bojan het strand op om vuur te maken en groenten te koken in zeewater. De plaatselijke uitbater van Podium Vlieland, theater annex bioscoop en ijssalon, doet dit bijna dagelijks. Zwemmen in de zee hoort ook bij zijn routine, het hele jaar door. We frisbeeën wat, genieten van het vuur en de zonsondergang. Van mij mag dit verlof nog heel lang duren.






Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl