Rosa Groen
docent, onderzoeker, journalist
Recente Tweets
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Rommelvaders en Prutspappa's

Vrouwen onder elkaar zijn misschien hard, maar misschien kunnen mannen iets leren van onze pragmatiek en (zelf)kritiek?

Als ik ’s ochtends onze peuter naar het kinderdagverblijf – met de zeventigerjaren benaming ‘Kresj’ – breng, lijkt het wel alsof de moeders een wedstrijdje doen: wie-het-langst-bij-haar-kind-blijft-om-voor-te-lezen. Ik krijg het gevoel dat ze elkaar, en mij, aankijken met een blik die zegt: ‘Ik ben een hele goeie moeder!’. De vaders zijn na het droppen van hun kroost al gauw weer de deur uit. Wat Jacco van Uden in zijn blog schrijft, is misschien wel waar. Vrouwen kunnen behoorlijk veroordelend zijn naar elkaar.

Ander voorbeeld: laatst kwam er een makelaarsmevrouw in ons huis kijken, nam mij met twee kleine kinderen waar en vroeg, nadat ik desgevraagd uitlegde wat mijn man deed: ‘En, werk jij ook nog?’. Dit was een vraag waar ik even geen antwoord op had. Achteraf wist ik wat ik had moeten zeggen: ‘Eh, ja ik ben de kostwinner’ of ‘als ik niet zou werken, konden we niet in dit huis wonen’ of ‘ja, nog veertig jaar ongeveer’. Maar ik stamelde dat ik twee dagen per week lesgeef en daarnaast een promotieonderzoek doe. De vrouw liet me niet uitpraten.

Er is een cartoon waar een vrouw een man vraagt: ‘Waar denk je nu aan?’, met daaronder de tekst: ‘De grootste angst van een man’ (dan moet je dus iets verzinnen waar je aan dacht!). Waar vrouwen vaak druk zijn in hun hoofd, denken mannen vaak helemaal niets. Leeghoofden zijn het. Een functioneringsgesprek tussen twee mannen zou er als volgt uit kunnen zien:

Werkgever: En, hoe vind je dat je functioneert?
Werknemer: Prima
Werkgever: Mooi
Werknemer: …
Werkgever: Nog bijzonderheden?
Werknemer: Ik wil drie schalen omhoog
Werkgever: Doen we, leg je ons gesprek nog even vast?
Werknemer: Moet ik dat doen?
Werkgever: Ja, roep de volgende maar

Mannen maken er vaak een potje van. Ze zien er niet uit, peuteren in hun neus, laten buikharen uit hun overhemd kruipen, stinken uit hun mond of hebben zweetplekken onder hun oksels. Wordt daar voor de spiegel in het herentoilet over gesproken? Volgens mij niet. Laatst zag ik een pappa rokend telefoneren, terwijl zijn kind in het fietsstoeltje zat te huilen. Geen enkele man in de buurt die er iets van zei. Je hoort wel eens de term loedermoeders, maar zijn dit geen rommelvaders, prutspappa’s? Als er nou eens wat onderlinge kritiek was, dan hoeven vrouwen dat niet ook nog te doen!

Mannen blijven vaker fulltime werken als er kinderen komen, in tegenstelling tot vrouwen die dan liever deeltijd gaan werken. Als het gezin eenmaal is gesticht, schieten ouders vaak in traditionele rolpatronen. Hoe modern ze ook zijn, vrouwen gaan over het algemeen meer aan het huishouden doen, mannen gaan zich juist meer op het werk richten.

Blijkbaar ben ik een uitzondering met mijn voltijdaanstelling en een man die heeft ingeleverd. Andere moeders kijken me daarover nogal eens scheef aan. Als vrouwen elkaar nou eens iets coulanter zouden benaderen, minder veroordelend, elkaar steunend zelfs. Zouden wij misschien iets van vaders onder elkaar kunnen leren?

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl